Katarzyna Kozyra

Rzeźbiarka, autorka filmów i instalacji wideo. Od czasu Piramidy zwierząt – kontrowersyjnego dyplomu na warszawskim Wydziale Rzeźby ASP – jej twórczość wpisywana jest w nurt sztuki krytycznej. W 1999 roku otrzymała honorowe wyróżnienie, reprezentując Polskę na 47. Biennale w Wenecji.

Do najważniejszych prac Katarzyny Kozyry należą:

Piramida zwierząt (1993) – praca składała się z obiektu złożonego z ustawionych na sobie martwych wypchanych zwierząt: konia, psa, kota i koguta, oraz drastycznego filmu rejestrującego zabijanie wybranego przez artystkę konia.

Więzy krwi (1995) – wielkoformatowe fotografie przedstawiające nagie postaci (w tym autorkę i jej kaleką siostrę) na tle czerwonego krzyża i półksiężyca. Dwa zdjęcia zostały zestawione na billboardzie w ramach Otwartej Galerii AMS w 1999 roku. Pracę ocenzurowano.

Łaźnia (1997) – wideoinstalacja prezentująca film nakręcony przez artystkę ukrytą kamerą w łaźni kobiecej w Budapeszcie. W projekcję wkomponowane były reprodukcje klasycznych dzieł sztuki – Zuzanny wśród starców Rembrandta oraz Łaźni tureckiej Ingresa.

Łaźnia męska (1999) – wideoinstalacja przygotowana na Biennale w Wenecji. W oktagonalnej konstrukcji, nawiązującej do przestrzeni łaźni, wyświetlano film nakręcony ukrytą kamerą w męskiej łaźni w Budapeszcie. Była na nim widoczna przebrana za mężczyznę artystka. Elementem instalacji był także film pokazujący proces przebierania się Kozyry za mężczyznę.

W sztuce marzenia stają się rzeczywistością (2003–2008) – projekt łączący różnorodne formy sztuk wizualnych, muzyki i performansu, którego poszczególne etapy są dokumentowane i eksponowane jako osobne prace. Kozyra wciela się w nim w różne role i postaci – śpiewaczki operowej, drag queen, cheerleaderki. Efektem końcowym ma być długometrażowy film dokumentalny z pewnymi elementami fikcyjnymi.

Casting (2010–2011) – pierwszym etapem projektu była monograficzna wystawa Kozyry w warszawskiej Państwowej Galerii Sztuki Zachęta. Artystka zaprezentowała swoje najważniejsze prace oraz materiały archiwalne i filmy dokumentalne, by oglądający mogli poznać wszystkie jej wcielenia. Część wystawy stanowił też pokój castingowy, w którym każdy mógł zinterpretować i odegrać swoje wyobrażenie Katarzyny Kozyry. Produktem finalnym projektu ma być bowiem film autobiograficzny; artystka poszukuje obsady.

Copyright © Herito 2020