Two temporary exhibitions are available at the Hungarian National Gallery in Budapest, both until August 23, 2026:

– „Teatr malarzy. Performanse Andrása Böröcza i László László Révésza z lat 80.”: performanse autorstwa Andrása Böröcza i László László Révésza w latach 80. XX wieku należały do ​​najważniejszych, legendarnych wydarzeń epoki. Duet artystów, którzy pierwotnie studiowali malarstwo – dlatego ich współcześni nazywali te wydarzenia „teatrem malarzy” – wypracował język pełen ironii, humoru i żartu, który w unikalny sposób łączył performans z teatrem i malarstwem.

Wystawa stanowi przegląd performansów Böröcza i Révésza poprzez dokumenty i powiązane z nimi dzieła sztuki: prezentuje strony portfolio, wykonane techniką kolażu, stworzone przez obu artystów w latach 1977–1986, wraz z fotografiami dokumentalnymi György’ego Makky’ego, a także wybór prac na papierze Andrása Böröcza i László László Révésza oraz rzeźby Böröcza, które przedstawiają lub nawiązują do motywów z performansów. Na wystawie znajduje się również instalacja site-specific Andrása Böröcza, która odzwierciedla scenografię i rekwizyty, a także nagrania wideo (autorstwa Niny Czeglédy i innych), z których niektóre nigdy wcześniej nie były eksponowane.

Więcej informacji: https://en.mng.hu/exhibitions/the-theatre-of-painters-andras-borocz-and-laszlo-laszlo-revesz-performances-from-the-1980s/

– „Dolce Vita. Włoskie impresje w sztuce węgierskiej dwóch stuleci”: wystawa prezentuje wybór dzieł od XIX wieku po sztukę współczesną, pokazując, że Włochy zawsze były popularnym celem podróżników oraz odwiecznym tematem dla artystów na Węgrzech. Wystawa będąca częścią Międzynarodowych Tygodni Sztuki Wiosny Bartóka prezentuje około 150 prac 75 artystów, w tym obrazy, grafiki, fotografie, rzeźby i obiekty archeologiczne.

Włoskie doświadczenia i klasyczny ideał włoskiego krajobrazu zostały w sztuce węgierskiej skondensowane w esencję wizualną, która zainspirowała także przedstawianie tematów lokalnych. Na obrazach Antala Ligetiego i Józsefa Egry’ego południowe efekty świetlne wpisują się w charakterystyczną węgierską panoramę, krajobrazy Balatonu i Dunaju, natomiast w pracach Károly’ego Patkó i Jenő Medveczky’ego kąpiel w Balatonie staje się węgierską wersją scen z Lido.

Tęsknota za słodkim życiem wyłoniła się jako popkulturowy topos, ale koncepcja la dolce vita nie jest jedynie sztampową metaforą radości życia. Wystawa podkreśla, że ​​fenomen dolce vita może znaleźć odzwierciedlenie w słonecznej fantazji, w działalności artystów we Włoszech przeżywających okres bohemy, czy w tętniącym życiem tableau Dolce Vita Emese Benczúr wykonanym z kolorowych opakowań po cukierkach: słodyczach spożywanych w imię sztuki.

Więcej informacji: https://en.mng.hu/exhibitions/dolce-vita-impressions-of-italy-in-two-centuries-of-hungarian-art/